وقتی گرمی اشک هایم را...

روی گونه هایم احساس کردم

که تو دیگر رفته بودی

برای همیشه...

و دیگر فرصتی نمانده بود

برای دوباره دیدنت

و من آن لحظه...

بی تو بودن را معنی کردم:

با اشک هایی که...

روی صورتم به بی نهایت جاری بود

و با دلی که...

هر لحظه به خدا نزدیک تر میشد

برای طلب دوباره بودنت!.

                                               منو از من نمی فهمه

                 حرفای نگفتنی رو

                             جز به گفتن نمی فهمه

                                             غم آدم ديدنی نيست

                                                              قصه شنيدنی نيست

                                                                           بعضی حرفا رو بايد ديد

                                                                                           بعضی حرفا گفتنی نيست

عشق آن است که من چترم را آرام بر سر دلدارم بگیرم

 و او هرگز نداند که چرا زیرباران بودو خیس نشد.

هی هر چه اتفاقی

قندان واستکان ها را

                  در سینی

                           می چینم

یا هر چه کفشهایم .....

                         جفت می شوند

در گوش من 

 دیگر صدای زنگ نمی آید ؟

                                                             قیصر امین پور

همه چیز گاه اگر تیره می نماید ....

                        باز روشن می شود زود

              تنها فراموش نکن این حقیقتی است :

              بارانی باید ،تا رنگین کمانی برآید

ولیموهایی ترش که شربتی گوارا فراهم شود

وگاه روزهایی در زحمت

تا که از ما،انسانهایی تواناتر بسازد .

خورشید دوباره خواهد درخشید زود

                                                خواهی دید.

                                                      کولین مک کارتی

ای کاش مرا چشم تماشا بادا

یک لحظه زمانه با دل ما بادا

هر روز که می رود به خود می گویم

امروز نبود، کاش فردا بادا

دل عشق پراز رنگ وریا دوست نداشت

یک لحظه تراز من جدا دو ست نداشت

ای آینه دار خلوتم باور کن

اندازه من کسی ترا دوست نداشت 

بر من وتو روزگاری رفت و عشق پا گرفت

عاقبت چرخ حسوداین عشق را از ما گرفت

شادمانی بودومن بودم ،تو بودی عشق بود

عشق وشادمانی باتو رفت وغم مرا تنها گرفت

نغمه هامان در گلو بشکست وشادیها گریخت

مرغ رنگین بال عشق ماره صحرا گرفت

بوسه های آتشین بر روی لبهامان فشرد

آشنایی های ما رنگ جدائیهاگرفت

مرغ بخت آمد به بام خانه ام اما پرید

·        و چشم برای دیدنت بی تاب

·        جاده در انتظار است تا خاک پایت شو

·              و من برای آمدنت جز اشکی در چشم و آهی در دل

·       

·        و چشمی به راه چه می توانم داشت

·        و لحظه هایی را که به پایت خواهم ریخت

·        روز ها و شب ها را جاده در انتظاراست

شکوفه هاي نگاه توست که عطر خاطره هاي دور را به يادم مي آرد
سخاوت دستهاي زيباي توست که گل عشق در باغچه خانه مان مي کارد
واژه هاي قشنگ و پر معناي توست که در دفتر عشقم به يادگار مي ماند
اندوه از دست دادن توست که غبار مرگ بر دلم مي افشاند
انديشيدن به چشمان بي پرواي توست که خواب ناز را از ديدگانم مي ربايد
پيوند دستهاي من و توست که شوق زندگي در دلم مي روياند
وعده هاي پر اميد توست که برايم نويد خوشبختي به ارمغان مي آرد
شبنم اشکهاي توست که بر چهره ام گلهاي غم مي کارد
صداي آشناي توست که مرا پيوسته به سوي خود مي خواند

        ما زندگی را

                         به بازی گرفتیم

امروز ،او

                        ما را.......

فردا؟؟؟؟

یکی بود یکی نبود......

توی این دنیای دل سنگ و سیاه ،زیر آسمونی که برای همه یکرنگ نبود .جوجوی تنهایی بود که از همه دنیا گشته بودو گشته بود و به تو پناه آورده بود ،یادته وقتی جوجو کوچولو رو دیدی چی گفتی ؟؟یادته یه روز نشستی و براش عاشقانه چیا نوشتی ،چیا سرودی اگه یادت نیست بزار بگم،که...

برای جوجو نوشتی ..جوجوی قشنگ ونازم.....نوکت حنایی پرات طلایی .....چشات یه جنگل دلت یه دریا....نوشتی دوست دارم عاشقتم ....نوشتی تا آخر دنیا ...نه، آخر که تا اونور دنیا دوست دارم به پات می نشینم ...نوشتی بخاطر تو از همه دنیا که سهله، از خودم ،از زندگیم هم می گذرم هر چی که بد هست کنار می زارم خوب می شم خوبه خوب خوب.....

جوجو کوچولو هم با خودش گفت :آخه دیگه چی از این بهتر ،اینهمه صداقت ،اینهمه پاکی و مهربونی ،اینهمه عشق وگذشت ....

جوجو کوچولو اومدو دل به تو دادو چشماش و بست دستاش و توی دستای تو گذاشت و ...

اما وقتی که چشما شوباز کرد ......آه خدای که چی دید....

آخ که چه بد جور بازی خورده بود .آخ که چه بد جور زخم خنجر خورده بود .تو .... مهربونیات هیچ کم نبود ولی انگار یه دروغ بود یه فریب بود اگه دروغ نبود فریب نبود شاید موندگار بود ..

خودت گفته بودی که عاشقتم وبدون تو من می میرم .......

حالا این جوجو کوچولو غمگین وتنها صبح تا غروب به خودش می گه اون بر می گرده ،بر می گرده ،رفتنش یه دروغه اون برمی گرده، امانمی دونی اگه تو برگردی دوباره چطوری باورت کنه چطوری دل شکسته اش رو دوباره دستت بده ...جوجوی ساده وتنها می دونی با خودش چه فکرایی می کنه ...فکر می کنه جمع کردن این شکسته ها کار هیچکس نیست غیر از خود تو ....کا ش جوجو کوچولوروز اول چشماشو!!!!!!.........ولی خوب دیر فهمیدو وقتی که فهمید ،دیگه هیچی براش نمونده بود دلشو داده بود به دستت، احساس اش ام ریخته بود به زیر پاهات ....حالا جوجو بی دل ...حالا جوجو تنها...حالا جوجو خسته ...مثل یه مرغ پرکنده به دور خودش می چرخه تا کجا به پای کی بیخودی بیفته وبمیره ......

اما خیالت راحت جوجو این جوری نمیمونه جوجو کم کم بزرگ می شه ....با نوک سرخ وحنایی اش چشم نامردارو در می آره ... دل دریاش بالا می آد طغیان می کنه ریشه هر چی درو غ در می آره ...جوجو کم کم بزرگ می شه ...آره دنیا همین جوری نمی مونه خرده های شکسته ی دل جوجو یه روزی پاهات و زخم و خسته می کنه ...

جو جو هنوز عاشقته نمی خواد که تو بدببینی ولی این رسم زمونه است دست من نیست .اگه بد کنی یقین بدون بد می بینی......

جوجو هنوز عاشقته نمی خواد بد ببینی ..جوجو دلش دست تو مونده نمی تونه یا اصلاً نمی خواد که پس بگیره ...دلش اصلاً مال تو با خودت ببر ...با خودت ببرهر کجا که می خوای....

بزار جوجو دلش خوش باشه که دستت چیزی داره که یه روزی برابرگردوندن اون هم که شده می آی پیشش چی میشه بزار جوجو همینطوری الکی دل خوش باشه  ......دل خوش بمونه.... 

تا نگاه می کنی

                       وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی !!

پیش از آن که با خبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود .

آی

    ای دریغ وحسرت همیشگی !!

         ناگهان

                         چقدر زود

                                        دیر می شود!

                                                                         قیصر امین پور

-سخن عاشقانه گفتن دليل عشق نيست...،عاشق کم است،سخن عاشقانه فراوان

گفته بودی دلتنگی هایم  را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند می گفتی قاصدک ها گوش شنوا دارند غم هایت را در گوش شان زمزمه کن و

و به باد بسپار من اکنون صاحب دشتی قاصدکم

اما مگر تو نمی دانستی که قاصدک های خیس از اشک میمیرند

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود. وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان . قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شدم به تنهایی و مرگ . کنار چوبیه دار از من خواستند تا اخرین خواسته ام را بگویم و ومن گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم

*****************************

امروز یه چیزایی شنیدم که احساس می کنم بعضی از آدمها خودشون ....هیچ وقت ...نمی تونن برای زندگی خودشون تصمیم بگیرن ....پس بهتره....

من خودم آدمی هستم که خودم برای هر کاریم تصمیم می گیرم در هر شرایط البته مشورت می کنم ولی در نهایت خودم تصمیم می گیرم شاید درست باشه شاید غلط ولی درنهایت اگر درست باشه خودم حال می کنم اگر هم اشتباه سعی می کنم تکرار نکنم و خودموسرزنش می کنم....

من تصمیم داشتم.....

اما عوض شد چون باید این دفعه بر خلاف دفعه های .....قبل می خوام روشمو عوض کنم  .....

می خوام زندگیمو تغیر بدم .....

راهنمایی های دوستانمو می خوام گوش بدم پا رو دلم بزارم....

شما هم موافق هستید؟

من هیچ وقت حرف دلمو نمی نوشتم اما امروز  نوشتم که به شما دوستانم بگم ....آدم باید خودش تصمیم بگیره و بس ....(البته مشورت یادتون نره )

کاش نسیمی بودو چراغ عمرم را خاموش می کرد....

چنین با مهربانی خواندنت چیست ؟
بدین نامهربانی راندنت چیست ؟
بپرس از این دل دیوانه من
که ای بیچاره ماندنت چیست ؟

همه ذرات جان پیوسته با دوست
همه اندیشه ام اندیشه اوست
نمی بینم به غیر از دوست اینجا
خدابا این منم یا اوست اینجا ؟
 

من ساليان سال در بدر به دنبال عشق گشته ام
من تمام سرزمينهاي دور را
در جستجوي عشق زير پا گذاشته ام
من در پس کوچه هاي عاشقي
دلم را ، در تک تک خانه ها يش جا گذاشته ام
من در تاريکي شبهاي تنهايي
از همه اين کوچه ها گذشته ام
من چه غزلهاي عاشقانه براي عشق سروده ام
من آتش عشق را ، در دل همه عشاق افروخته ام
من خوشه هاي عشق را به گيسوان دختران زيبا آويخته ام
من جرعه جرعه شراب عشق را ، با تو نوشيده ام
من چه شبها به ياد عشق تو تا به سحر گريسته ام
من در زندان تنهايي بدون عشق افسرده ام

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا   لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت 
فرق رفتن تو با من اين
است كه من شاهد رفتن تو هستم

... در آن پر شور لحظه

دل من با چه اصراري ترا خواست،

و من ميدانم چرا خواست،

و مي دانم كه پوچ هستي و اين لحظه هاي پژمرنده

كه نامش عمر و دنياست ،

اگر باشي تو با من، خوب و جاويدان و زيباست .

***

گفت دوستت دارم و لحظه ای که شهامت نشان دادن عشق اش را یافت میل خود را به زندگی نیز باز یافت...

خدایا بر من قدرت عطا کن که بتوانم بدان اندازه که او را دوست می دارم نیاز دوست داشتن را در خود خاموش سازم

                                                           دکتر شریعتی

من عاشق این شعرم تقدیم به تمام عاشقای سفرکرده

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم 

در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!

اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده  خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی

وقتی پراز سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه

وقتی دلت خواست که غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته وقتی

پری دریایی قصه ما امروز خیلی خسته است خیلی آشفته است دلش تنگ شده دلش برای عشقش خیلی تنگ شده .

آخه چی کار کنم به کی بگم دارم دیونه می شم یه کی یه راهنمایی به من بکنه .دوستان یکی به من بگه.....؟

دلم می خواد برم یه جا که هیچ کس نباشه

خودم باشمو خودم .خودم باشم با تمام دل تنگیهام

خودم باشم با تمام رویاهام

خودم باشم با تمام آرزو هایی که داشتم

خودم باشم با تمام حرفهایی که داشتم

خودم باشم با تمام خاطره هایی که دارم (خودمونیما خیلی خاطره دارم)

خودم باشم با خودم و همه حرفهامو آرزو هامو رو یا هامو خاطره هامو همه و همه رو با خودم مرور کنم اینجوری صبحمو به شب برسونم شبمو به صبح برسونم .

تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم، بي تو، يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو، همين يک لحظه باقي است و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم.

مي بخشمت بخاطر عشق دروغينی که بهم ياد دادی 

تا ديگر عاشق نشوم و در سکوت خود بمانم

جوادترینlavترکاندن در سال.

دل تنگیها را چگونه می توان نوشت ؟

برچه چیزی می توان نوشت ؟

به چه کسی می توان گفت ؟

دل تنگیها را باید بر قلب خود نوشت تا هیچ کس از آن با خبر نشود.