اگر هيچکس جسمی نداشت
هيچکس نمی دانست
که هيچکس نمی تواند کسی را ببيند
هيچکس نمی توانست جايی برود
هيچکس نمی توانست به سوی کسی ديگر برود
و به چشمانش نگاه کند
اگر هيچکس صدايی نمی شنيد
هيچکس جوابی نمی داد
و آن وقت ديگر کسی به کسی کاری نداشت
مثل اين که همه با هم قهر بودند
و دنيا هم از وجود خودش هم خبر نداشت!
به دريا شكوه بردم از شب دشت،
وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت،
به هر موجي كه مي گفتم غم خويش؛
سري ميزد به سنگ و باز مي گشت .!