پرم شکست تو این قفس
تو این غبار تو این سکوت
چه بی صدا چه. نفس نفس
از این نامهربونیا دارم از غصه میمیرم
رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم
| تبليغات | X |
به دريا شكوه بردم از شب دشت،
وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت،
به هر موجي كه مي گفتم غم خويش؛
سري ميزد به سنگ و باز مي گشت .!
پرم شکست تو این قفس
تو این غبار تو این سکوت
چه بی صدا چه. نفس نفس
از این نامهربونیا دارم از غصه میمیرم
رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 11:39 توسط پری دریایی
|